Hyperpolitics en werkelijkheid (Eerbetoon aan de Iraanse Civic Verzet)

Hij dacht een tijdje om een post te doen over de betekenis van de hyperpolitics in de huidige democratie, die enkele verwarrende / verward met cyber . Dan uitleggen wat ik bedoelde. Maar ik heb besloten om het te verbinden met wat er in Iran nu een burger hyperpolitics beweging in de maak. Een beweging die niet van politieke of sociale wetenschappers hebben zien aankomen.

Laat het me uitleggen. De eeuw werd geboren met twee eerste-orde politieke voorwaarden wordt voldaan: zag de geboorte van de antiglobaliseringsbeweging, met fora, zoals Porto Alegre en een burger activist baan probeert het kwaad van global governance van multinationals kaak te stellen en de overgave van staten aan de mondiale financiële stromen. Anderzijds de schok van de aanslag op het Amerikaanse 11-S in 2001, deze gruwelijke actie leverde een reactie in de tegenovergestelde van wat de uitvaardiging van de anti-globaliseringsbeweging. Aangemoedigd door de algemene angst en ontzag voor een nieuwe vijand onduidelijk en onzichtbaar voor het publiek, de (de) overheid G. Bush Jr, de uitvinder van de " preventieve diplomatie ", een systeem van de democratie" globale "van boven, invasies op basis van" preventieve "actie" preventief "en alles wat nodig is preventieve bood een absolute onwetendheid te verbergen wat gebeurde (en overigens aardolie dividenden en te profiteren van de gunstige omstandigheden op de weg naar oude rekeningen te vereffenen).

Maar terug naar het centrale thema, in 2000, anti-globaliseringsbeweging en de 11-S, de penetratie van ICT waren nog niet eens een derde van de stroom. Nieuwe communicatie-en informatiesystemen zijn ontwikkeld in een beginnende vorm (de planeet blog was een nieuwe beweging - Blogger werd een jaar eerder geboren - een social networking experiment waren onbekend bij de meerderheid en natuurlijk de 2.0 concept was niet eens op de maatschappelijke agenda). Aan de andere kant is het opmerkelijk is dat de traditionele media en gedacht wat er zou naar uw business model gebeuren aan het einde van het decennium, zodat alles was zoals gewoonlijk de Media Control gedoseerd met de controle van de informatie door overheden, dat dit die zelf in een "zachte" en verzwakt in de westerse democratieën.

In die eerste momenten werd het brouwen van een gemeenschap die begon om een wereldwijde perceptie van hun bestaan ​​hebben, maar miste een regionale invloed (en zelfs niet over de ruimtelijke perceptie van invloed). Alles draaide om het vermogen van toekomstige web tools zou hebben op bidereccionales communicatiesystemen (de essentie van de filosofie 2.0), maar kon niet weten waar.

In feite Cibergolem groepen als een autoriteit in Spanje op het concept en de ontwikkeling van de doelstellingen van de hyperpolitics, tot 2005 (Facultatief is zijn boek "De Vijfde Colonne Digital") waren niet in staat te stellen hoe kwam in de jaar: l tot wereldwijde communicatie tussen mensen over de hele wereld over elk onderwerp denkbaar, in het bijzonder sympathiek tegenover de claim van dwang van de burger-en mensenrechten, waar ze ook cercenaran vooral door de overheid of machtige lobby's in elk van hun land . (Terwijl ik dit schrijf hou ik het ontvangen van tweets van de Iraanse burgers vertellen ons de huiveringwekkende scènes van de overheid het terrorisme en de repressieve dictators Ahmadinejad en Khamenei).

Als gevolg hiervan kunnen we zeggen dat niemand kon zich voorstellen, laat staan ​​de corrupte en decadente regime van Ahmadinejad, die zou een digitale revolutie in de straten Iraniërs (zijn maatschappelijke tij gekleed in het groen, de heilige kleur van de islam, met alle wat betekent dat het heeft ), dan zou hij niet op de getrappel onverschrokken, nogmaals, van de bevoegde autoriteiten ze niet geven om opnieuw te stelen ze de toekomst. De Iraanse mensen zijn het uitoefenen van een rol in gewelddadig verzet waarin ze meest te winnen (en verliezen) de echte helden van deze burgerlijke opstand: vrouwen. Vrouwen als NEDA , vechten voor hun rechten, sociale inzicht in precies waar ze horen, die van de andere helft van de Iraanse samenleving is altijd verborgen, misbruikt en belasterd. De mensheid weet niet wat er hier op het spel. Als het resultaat van deze revolutie is een vreedzame verandering van het regime, dat staat voor het ontstaan ​​van een islamitische democratie met hun waarden en tradities, maar de democratische en het veroorzaken van vrouwen naar voren als onderdeel van de vergelijking gelijk zijn, staan ​​we voor een historische gebeurtenis ongeëvenaard in de annalen van de geschiedenis van de mensheid.

Gemaakt deze kleine hommage aan de Iraanse democratische samenleving en de Iraanse vrouwen, beëindig ik dit bericht met een reflectie op de eerste vraag. We zijn in het tijdperk van de burger hyperpolitics omdat regeringen krijgen constant feedback in real-time burger, en niet elke vier jaar, als onze gevestigde democratieën. Dit bidirectionaliteit komt overeen met het massale gebruik van tools 2.0 (welke specialisten zijn gekomen om "noemen cloudcomputing "), en in het bijzonder het gebruik van sociale netwerken als een showcase van de burger zorgen, en zijn vooral van belang Facebook en Twitter (dit Dit laatste wordt steeds de CNN van het publiek, waar er iets gebeurt dan is op Twitter, het vermogen om de werkelijkheid te manipuleren vermindert, of neemt toe?).

Daarom hebben we moeten allemaal de manier waarop onze regeringen te tonen: de cyber is niet het resultaat van e-Goverment-technologie, dat wil zeggen de toepassing van geavanceerde technologie om grote en onmiddellijke controle mogelijk is, bijeen te roepen om sneller te stemmen en effectiviteit. cyberdemocracy moet dienen om een "sterke democratie" (build Benjamin Barber ), een democratie waarin de overheid leren "luisteren" naar het publiek. Een burgerij die geleerd heeft zijn nieuwe rol, en gewone burgers zijn niet de consument, prosumers zijn (een soort van individuen die produceren en consumeren in een keer, de beroemde bidirectionaliteit weer), en als zodanig beschouwen wij onderwerpen 'actieve' systeem.

De vraag is: Zijn democratische regeringen bereid zijn om deze sociale innovatie en maatschappelijke politiek te beheren Dit is de hyperpolitics?. Zin in?