Populair corruptie

In 1816, Etienne Dumont, die onlangs onthulde een beleid van meer obscure werk van de vader van Het utilitarisme , Jeremy Bentham . In feite is in het Frans werd gepubliceerd vóór, gezien de apathie kenmerk van de auteur bij het publiceren van hun werken in hun oorspronkelijke Engels. Het werd gepubliceerd in Engeland tot 8 jaar later.

Ik heb het niet over het belangrijkste werk van deze politieke in plaats van een filosoof, zoals gedefinieerd door Bertrand Russell, maar de kracht van dit werk is opmerkelijk in deze dagen draait. Ik heb het over de, voor mij, gedenkwaardige, "Politieke Fallacies" .

Met dit boek, Bentham, getracht de ergste kwaad dat naar zijn mening had in het Engels parlementair stelsel kaak te stellen: het rijk van bedrog, het bedrog, bedrog, verwarring als dagelijks instrument van de helden van het Parlement (Klinkt het ?).

Ik ga niet netjes zijn ten opzichte van het onderwerp te introduceren, beste lezer @ @. Mijn advies, als je geïnteresseerd bent in de politiek is dat je deze uitstekende verhandeling lezen, en vooral als je de publieke vertegenwoordiger of je een "res publica" vereist het lezen zou onder onze parlementariërs op alle niveaus: nationale en regionale om ze te herstellen om te redeneren en te stoppen behandelen burgers als marionetten te worden gemanipuleerd om ze te gelukkig. Er is een deel van de bevolking, ondanks het feit dat onze zeer duidelijke ideologische oriëntatie, zullen we niet duidelijk te manipuleren geprefabriceerde systemen "keuken" van de partij hoofdkwartier.

Ik keer terug naar de "politieke drogredenen." Bentham opgericht vier belangrijke soorten van hen, met speciale aandacht voor de mensen die hij noemde Fallacies of Confusion, in zijn ogen het meest schadelijk voor het parlementaire systeem (democratische, natuurlijk), en tot hen wil ik zal nemen: hij genoemd als de "People's corruptie."

Bentham correct gedefinieerd: het is een waarbij de bron van beschadiging ligt in mensen. In zoverre en zolang zij tot de omvang ervan, dat er geen politieke hervormingen in staat zou zijn om het te elimineren. Wat hij wil is om te provoceren het ongenoegen waarmee de spreker te kijken naar zij die spreken, hen te beschuldigen van een slechte morele of intellectuele, of hij de aanduiding van hun karakter te geven.

Verduidelijking voorafgaand aan dat ik zal een overzicht van: als er iets is dat ik niet leuk aan de politiek is de manier waarop je probeert om de publieke opinie te manipuleren en zelfs meer als perverse redenering vermogen en kritisch over de acolieten, aanhangers en supporters van een oorzaak of ideologie . Dit verarmt zeker het debat, beperken de vrijheid en beknot het intellect, maar natuurlijk is het spel van macht, en we weten wat dit betekent.

Hij zei dat elke ambtenaar moet Bentham verhandeling te lezen, nou ik denk dat in Genua Street hebben hun huiswerk gedaan, maar slecht begrepen hebben de principes verdedigd door de auteur, want wat ze hebben bereikt is te prostitueren de essentie van het principe meer edelman die heeft te streven naar een representatief publiek: de verdediging van de waarheid (als deugd ethiek). Bovendien, het is zo sinuously wat zij gedaan hebben geïnterpreteerd is om aan de n-de mate waarin de beginselen van deze drogreden, met behulp van het op een perverse manier, in een wilde vlucht naar voren, aanvallen zelfs de legitieme wijze totstandgekomen bevoegdheden in ons land, het verhogen van vraag het hele systeem, in de overtuiging dat ze voorbij goed en kwaad.

Het is triest om te zien als de belangrijkste oppositiepartij niet voldoet aan de meest elementaire grondwettelijke beginselen, geen respect voor rechterlijke beslissingen, of respecteren de professionaliteit van een van de belangrijkste bevoegdheden van de scheiding der machten: de rechterlijke macht (die ik u eraan herinneren dat " zijn "meerderheid APM heeft een meerderheid in vrijwel alle regionale rechtbanken - denk aan het standpunt van de zaak" kampen "in het High Court van Valencia).

Laten we ons voorstellen dat voor een moment, dat, gezien de jurisprudentie die wordt gemaakt, kan elke burger van ons land te roepen van nu die niet in overeenstemming is met de rechterlijke beslissing, want het is onderworpen aan onderdrukking en misbruik van toezichthoudende instanties en de veiligheidstroepen staat. Zodra we provoceren een lach waard slapstick.

Maar het gevaar is dat de slapstick de hoofdrol in de grootste oppositiepartij, en dat is niet goed voor onze jonge democratie, of om een ​​meer actieve politieke participatie te bereiken.

En dit, vrees ik, is nog maar begonnen. Ik hoop oprecht te zijn duidelijk verkeerd.